OESO Better Life Index: Belg verdient gemiddeld meer dan in buurlanden

De OESO publiceerde onlangs zijn laatste Better Life Index. België haalt op verschillende welzijnsindicatoren mooie resultaten. We scoren onder meer goed op het evenwicht tussen werk en privé, verloning en onderwijs. Zo zijn meer mensen aan het werk, zijn jonge mensen beter opgeleid, wat leidt tot hogere lonen, en zit de work-life-balans snor. Het gespecialiseerde rekruteringsbedrijf Robert Half licht de resultaten toe.

  • Werkgelegenheidsgraad op hoogste punt sinds 2008
  • 75% van de Belgen heeft diploma hoger onderwijs
  • Belg verdient gemiddeld 47.226 EUR per jaar
  • 4% van de Belgen werkt 50 uur of meer per week

De OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling waarvan de meeste ontwikkelde landen ter wereld lid zijn) publiceerde onlangs zijn laatste Better Life Index. België haalt op verschillende welzijnsindicatoren mooie resultaten. We scoren onder meer goed op het evenwicht tussen werk en privé, verloning en onderwijs. Zo zijn meer mensen aan het werk, zijn jonge mensen beter opgeleid, wat leidt tot hogere lonen, en zit de work-life-balans snor. Het gespecialiseerde rekruteringsbedrijf Robert Half licht de resultaten toe.

Heropleving Belgische economie leidt tot lage werkloosheid

De Belgische economie zit in een stroomversnelling en dat laat zich ook merken op de arbeidsmarkt. De werkgelegenheidsgraad ligt 1,2% hoger dan in 2005, net onder het niveau van voor de crisis. Daarnaast is ook de werkloosheidsgraad op lange termijn de voorbije tien jaar lichtjes gedaald (-0,4%). Toch is het niet allemaal rozengeur en maneschijn wat de werkgelegenheid betreft: hoewel meer dan 62% van de Belgische bevolking van 15 tot 64 jaar een betaalde baan heeft, duikt ons land daarmee wel onder het werkgelegenheidsgemiddelde van de OESO van 67%.

Volgens Frédérique Bruggeman, Managing Director van het gespecialiseerde rekruteringsbureau Robert Half wijst dit erop dat de vraag van werkgevers niet goed aansluit op het aanbod. Er zijn namelijk nog heel wat werkzoekenden in België, maar zij voldoen blijkbaar onvoldoende aan de eisen van bedrijven en organisaties: “Er is een arbeidsmarkt met twee snelheden. Bedrijven gaan op zoek naar gekwalificeerde werknemers, maar zien dat de arbeidsplaatsen oningevuld blijven. De talentenpool is in sommige functiedomeinen zeer beperkt. Bedrijven ervaren steeds meer concurrentie bij het aanwerven van de meest geschikte kandidaten.” 

Het leidt voor Frédérique Bruggeman dan ook geen twijfel dat de war for talent daardoor stilaan  een nieuw hoogtepunt bereikt: “Het wordt voor werkgevers steeds moeilijker om geschikte kandidaten te strikken, ondanks het feit dat België ruim boven het Europese gemiddelde zit op vlak van openstaande banen. Op de lange termijn bedreigt dat onze economische groei.”

Kwalitatief goed onderwijs

Kwalitatief onderwijs en de juiste vaardigheden zijn belangrijke vereisten voor het vinden van een job. Drie vierde van de Belgen tussen 25 en 64 jaar heeft een diploma hoger middelbaar (of gelijkwaardig). Dat is net meer dan het gemiddelde van 75% binnen de OESO. Wat de kwaliteit van het onderwijssysteem betreft, scoorde de gemiddelde student 503 op leesvaardigheid, wiskunde en wetenschappen in het OESO-programma voor internationale studentenbeoordeling (PISA). Dat is hoger dan het OESO-gemiddelde van 486. 

"Ook al scoort België niet zo slecht op onderwijs, toch hebben nog veel rekruteringsverantwoordelijken moeite om gekwalificeerde professionals te vinden. We kunnen duidelijk spreken van een kenniskloof, onder meer door de opmars van digitale rollen waar we onvoldoende op zijn voorbereid, en de toenemende nood aan pasafgestudeerden met de juiste soft skills. Ons onderwijs moet daarop inspelen, onder meer door in alle bachelor- en masteropleidingen stages verplicht onderdeel te maken zodat pasafgestudeerden meer voeling krijgen met de arbeidsmarkt”,  klinkt het bij Frédérique Bruggeman

Daarnaast ligt er ook een belangrijke verantwoordelijkheid bij de bedrijven, vertelt ze:  “Om hun organisatie future-proof te maken en de kenniskloof te overbruggen, adviseren we onze klanten om verder te kijken dan de pure, technische skills. Die zijn via opleiding en training eenvoudiger bij te brengen dan bijvoorbeeld een match met de bedrijfscultuur. Kijk vooral naar de ‘must-have-skills’ en train nadien op de ‘nice-to-have-skills’ want je hebt als bedrijf de keuze én tijd niet meer om te wachten op dé kandidaat van je dromen.”

Belg verdient gemiddeld 47.226 euro

Het loon is een van de belangrijkste aspecten van de kwaliteit van een job en ook hier scoren we goed. In België verdient een werknemer gemiddeld 47.226 euro per jaar. We halen de 10e plaats binnen de OESO, waar de gemiddelde verloning 42.181 euro per jaar bedraagt. Bovendien scoren we beter dan onder andere Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk. 

Frédérique Bruggeman: "Ook al is het loon niet de enige interessante factor om een werknemer aan te trekken of te behouden, toch kan een loonsverhoging of bonus soms het verschil maken. Bedrijven doen er best aan hun verloningspolitiek voor de medewerkers dus regelmatig herbekijken in de hoop zo hun beste talenten tevreden te houden. Bovendien erkennen meer en meer bedrijven het belang van een gepersonaliseerde verloningspolitiek op lange termijn. Zo kunnen ze beter inspelen op de specifieke vereisten en behoeften van iedere kandidaat: bedrijfswagen, internetverbinding thuis, computer en telefoon van het werk, aanvullende pensioenverzekeringen …"

Goede balans tussen werk en privé

Tot slot blijkt uit de Better Life Index dat de werkdruk lager ligt dan in andere OESO-landen. Het aandeel Belgische werknemers dat 50 uur of meer per week werkt, ligt op 4 procent van het totaal. Dat is ver onder het gemiddelde van de OESO-landen en bleef stabiel tegenover 2005. 

Volgens Frédérique Bruggeman is de wisselwerking tussen werknemer en werkgever essentieel in de zoektocht naar de juiste balans: “Als bedrijf is het belangrijk om de technologie beschikbaar te stellen waarmee je medewerkers, in de mate van het mogelijke, kunnen werken waar en wanneer ze willen. Anderzijds moet je ook inzetten op sensibilisering. Het is niet omdat je altijd en overal beschikbaar kan zijn dat dat ook moet. In tijden van constante prikkels, moet je ervoor zorgen dat je medewerkers kunnen en durven offline zijn. Door samen afspraken te maken en passie aan te wakkeren, gaat de discussie niet meer over al dan niet e-mails lezen na de werkuren, maar net om werk en privé in elkaar te laten overvloeien in één geïntegreerd leven waarin werk geen verplicht nummertje is.”